Brahmākrita Devī Stutih:
Brahma’s Hymn to the Devi

This is the first of the four enthralling hymns to the Divine Moth­er from the Chan­di. This one is in the first chap­ter.

ॐ नमश्चण्डिकायै
ब्रह्मकृतदेवीस्तुतिः॥
त्वं स्वाहा त्वं स्वधा त्वं हि वषट्कारः स्वरात्मिका।
सुधा त्वमक्षरे नित्ये त्रिधा मात्रात्मिका स्थिता॥१॥
अर्धमात्रा स्थिता नित्या यानुच्चार्याविशेषतः।
त्वमेव सा त्वं सावित्री त्वं देव जननी परा॥२॥
त्वयैतद्धार्यते विश्वं त्वयैतत्सृज्यते जगत्‌।
त्वयैतत्पाल्यते देवि त्वमत्स्यन्ते च सर्वदा॥३॥
विसृष्टौ सृष्टिरूपा त्वं स्थितिरूपा च पालने।
तथा संहृतिरूपान्ते जगतोऽस्य जगन्मये॥४॥
महाविद्या महामाया महामेधा महास्मृतिः।
महामोहा च भवती महादेवी महासुरी॥५॥
प्रकृतिस्त्वं च सर्वस्य गुणत्रयविभाविनी।
कालरात्रिर्महारात्रिर्मोहरात्रिश्च दारुणा॥६॥
त्वं श्रीस्त्वमीश्वरी त्वं ह्रीस्त्वं बुद्धिर्बोधलक्षणा।
लज्जा पुष्टिस्तथा तुष्टिस्त्वं शान्तिः क्षान्तिरेव च॥७॥
खड्गिनी शूलिनी घोरा गदिनी चक्रिणी तथा।
शङ्खिनी चापिनी बाणभुशुण्डीपरिघायुधा॥८॥
सौम्या सौम्यतराशेषसौम्येभ्यस्त्वतिसुन्दरी।
परापराणां परमा त्वमेव परमेश्वरी॥९॥
यच्च किंचित्क्वचिद्वस्तु सदसद्वाखिलात्मिके।
तस्य सर्वस्य या शक्तिः सा त्वं किं स्तूयसे मया॥१०॥
यया त्वया जगत्स्रष्टा जगत्पाताति यो जगत्‌।
सोऽपि निद्रावशं नीतः कस्त्वां स्तोतुमिहेश्वरः॥११॥
विष्णुः शरीरग्रहणमहमीशान एव च।
कारितास्ते यतोऽतस्त्वां कः स्तोतुं शक्तिमान्भवेत्‌॥१२॥
सा त्वमित्थं प्रभावैः स्वैरुदारैर्देवि संस्तुता।
मोहयैतौ दुराधर्षावसुरौ मधुकैटभौ॥१३॥
प्रबोधं च जगत्स्वामी नीयतामच्युतो लघु।
बोधश्च क्रियतामस्य हन्तुमेतौ महासुरौ॥१४॥

om namaś­caṇḍikāyai

brah­makṛ­tade­vīs­tu­tiḥ||

tvaṁ svāhā tvaṁ svad­hā tvaṁ hi vaṣaṭkāraḥ svarāt­mikā |
sud­hā tva­makṣare nitye trid­hā mātrāt­mikā sthitā ||1||
ard­hamātrā sthitā nityā yānuc­cāryāviśeṣataḥ |
tvame­va sā tvaṁ sāvit­rī tvaṁ deva jananī parā ||2||
tvayaitad­dhāry­ate viś­vaṁ tvayai­tat­sṛjy­ate jagat |
tvayai­tat­pāly­ate devi tva­mat­syante ca sar­vadā ||3||
visṛṣṭau sṛṣṭirūpā tvaṁ sthi­tirūpā ca pālane |
tathā saṁhṛtirūpānte jagato’sya jagan­maye ||4||
mahāvidyā mahāmāyā mahāmed­hā mahās­mṛtiḥ |
mahā­mo­hā ca bha­vatī mahāde­vī mahā­surī ||5||
prakṛtist­vaṁ ca sar­vasya guṇa­trayav­ib­hāv­inī |
kālarātrirmahārātrir­mo­harātriś­ca dāruṇā ||6||
tvaṁ śrīst­vamīś­varī tvaṁ hrīst­vaṁ bud­dhir­bod­ha­lakṣaṇā |
lajjā puṣṭis­tathā tuṣṭist­vaṁ śān­tiḥ kṣān­tire­va ca ||7||
khaḍginī śūlinī ghorā gad­inī cakriṇī tathā |
śaṅkhinī cāpinī bāṇab­huśuṇḍī­parighāyud­hā ||8||
saumyā saumy­atarāśeṣasaumyeb­hyast­vatisun­darī |
parā­parāṇāṁ paramā tvame­va para­meś­varī ||9||
yac­ca kiṁc­itk­vacid­vas­tu sadasad­vākhilāt­mike |
tasya sar­vasya yā śak­tiḥ sā tvaṁ kiṁ stūyase mayā ||10||
yayā tvayā jagat­sraṣṭā jagat­pātāti yo jagat |
so’pi nidrā­vaśaṁ nītaḥ kastvāṁ sto­tu­mi­heś­varaḥ ||11||
viṣṇuḥ śarīra­gra­haṇama­hamīśā­na eva ca |
kāritāste yato’tastvāṁ kaḥ sto­tuṁ śak­timānbhavet ||12||
sā tvamit­thaṁ prab­hā­vaiḥ svairudāraird­e­vi saṁs­tutā |
mohayaitau durād­harṣā­va­sur­au mad­hukaiṭab­hau ||13||
pra­bod­haṁ ca jagatsvāmī nīy­atā­ma­cyu­to laghu |
bod­haś­ca kriy­atā­masya han­tu­metau mahā­surau ||14||